birsabah:

bazı şeylere ve kişilere karşı sevgim bittiği için gerçekten üzülüyorum 

sonu gelmeyecek hep sevecekmişim gibiydi çünkü .

fillervebulutlar:

Kabullenince büyüyor insan. Her zaman daha dik bir yokuş olduğunu, yokuşların çıkmakla bitmeyeceğini, her güzellikten sonra inatla gelen bir sancının olduğunu. Kabullenmeye başladığında düzenine boyun eğiyorsun hayatın. Yapabildiğin kadarıyla mutlu olmaya başlıyorsun, şükür etmeye başlıyorsun. Hediyelerin fiyatının değil de zarafetine bakmaya başlıyorsun. Günaydın kelimesinin aslında ne kadar önemli olduğunu, özledim kelimesinin çok basite indirgenmiş olduğunu, aslında ne kadar derin olduğunu anlıyorsun. Elindekine sarılmak, değerini bilmek bir şeylerin, her şeye sahip olamayacağını, her şeyin en iyisini yapamayacağını kabullenmekle başlıyor. Birkaç duvara çarpmadan da anlayamıyor insan işte bunu.

Loading... No More Posts Load More Posts